AI wordt aan bedrijven verkocht als efficiëntie, maar in de praktijk leidt het tot meer controlewerk, meer twijfel en meer mentale belasting bij de werknemers.
Frederik Anseel heeft gelijk als hij de New Deal van OpenAI-topman Sam Altman met argwaan bekijkt. Het is moeilijk niet cynisch te worden als de topman van een bedrijf dat volop verdient aan technologische ontwrichting tegelijk ook het maatschappelijke antwoord op die ontwrichting wil aanreiken.
Maar in het debat over AI en werk dreigt nog een andere denkfout. We spreken graag over de grote macrovraag: hoeveel jobs zullen verdwijnen? Maar de echte ontregeling speelt zich vandaag al veel concreter af, in de bedrijven zelf. Niet alleen in ontslagen, maar in hoe werk stilaan complexer, diffuser en zwaarder wordt georganiseerd.
Veel organisaties leggen AI boven op het bestaande takenpakket. Medewerkers behouden hun oude verantwoordelijkheden en krijgen er nieuwe bij: prompts schrijven, output controleren, fouten opsporen, keuzes verantwoorden, uitzonderingen opvangen. Dat wordt verkocht als efficiëntie, maar mondt in de praktijk vaak uit in extra controlewerk, meer twijfel en meer mentale belasting. AI vereenvoudigt het werk dan niet.
Houd zelf controle over waar nuance, vertrouwen en aansprakelijkheid samenkomen. Pas daarna komt de vraag welke technologie dat kan ondersteunen.
Juiste volgorde
De juiste volgorde is precies het omgekeerde van wat veel bedrijven doen. De eerste vraag is welke beslissingen, oordelen en contactmomenten je als organisatie bewust menselijk wil houden. Houd zelf controle over waar nuance, vertrouwen en aansprakelijkheid samenkomen. Pas daarna komt de vraag welke technologie dat kan ondersteunen. Een AI-strategie is in wezen een keuze over hoe je werk organiseert. Directie, management en hr moeten samen bepalen hoe rollen en verwachtingen worden hertekend. Medewerkers moeten bovendien weten waar AI waarde toevoegt, waar de grenzen liggen, hoe ze moeten omgaan met hallucinaties, bias, vertrouwelijkheid en overtuigend klinkende fouten.
De New Deal die telt, schrijven ondernemingen zelf. In de keuzes die ze maken over welk werk verdwijnt, welk werk menselijk blijft en hoe ze hun mensen daarop voorbereiden. Wie dat nalaat, ontdekt vroeg of laat dat artificiële intelligentie slecht georganiseerd werk nog zwaarder maakt.
Dit artikel is overgenomen uit: De Tijd
